Hulp voor de AZC jongens

Graag zou ik wat willen betekenen voor de asielzoekers in ons land.

Met al die negatieve berichtgeving lijkt het me fijn om met onze Club van Goede Dingen Doen iets positiefs te doen.

Dus fietste ik langs het AZC aan de Canadalaan, daar wonen zo’n 60 jongens tussen de 15 en 18 jaar, en vroeg of wij misschien iets konden betekenen?

En zo had ik een afspraak met Luuk, de activiteitencoördinator van het AZC.

Voor de deur zat een jongen zijn fiets te repareren. Ik probeerde een gesprekje te beginnen maar we kregen een band plakken met geen mogelijkheid vertaald.

Dus we stonden een beetje te hannesen met woorden. En te lachen. Dat werkte ook.

Naar binnen. Wat me ontroerde waren kaartjes van mensen die deze groep een hart onder de riem stak. Er zijn echt heel vee lieve mensen. Gelukkig maar.

Luuks verhaal:

De jongens zijn via Ter Apel hier terechtgekomen en wachten op hun verblijfsvergunning. Als ze die hebben, zouden ze eigenlijk moeten doorstromen naar een kleinere locatie. Maar alles zit vol. Dus wonen er ook oudere jongens en  jongens die al een verblijfsvergunning hebben, maar nog steeds niet verder kunnen.

Zonder ouders. Die zitten soms ergens anders of zijn helemaal buiten beeld. Ik stel me mijn eigen kinderen voor en schiet gelijk vol. 15 jaar. In een vreemd land. Zonder je vader en moeder. Wachten op wat er met je leven gaat gebeuren.

Een aantal dingen is gelukkig hartstikke goed geregeld. De jongens gaan naar school en er wordt van alles georganiseerd: Nederlandse bijspijkerles, samen koken met studenten, vrijwilligers uit de kerk die spelletjes met ze doen, sport.

Dankzij vrijwilligers gebeurt er best het een en ander. Hoe fijn.

Wat zouden wij kunnen betekenen?

Wat de droom van Luuk is is dat de jongeren uitvliegen, integreren en daar is contact voor nodig.

Ik vroeg mijn zoon Bram of hij iets kon betekenen. Een voetbalwedstrijdje samen met de Knickerbockers. Zodat er echt contact is met elkaar. Dat wilde Bram wel.

Maar misschien kunnen we daar meer samen in doen.

Vaders en moeders: zijn er meer zonen die hier wel iets in zouden willen? Het is fijn als de jongens met hun leeftijdscategorie in aanraking komen. Misschien kunnen we met elkaar een middag organiseren?

En op hun verjaardagen wordt er gezorgd voor chocola en een kaart. Maar een echt cadeautje zou natuurlijk fijn zijn. Zouden we daar iets in kunnen betekenen?

Er zijn 25 fanatieke voetballers, 15 volleyballers en 15 jongens die krachttraining doen. De jongens zouden het fantastisch vinden om een eigen voetbal of volleybal te hebben. En sportkleding: shirtje, broekje, sokken, scheenbeschermers is welkom. Maar ook spelletjes. En doucheschuim, een zonnebril, schriften en pennen voor school. en muziekinstrumenten ook.

Zou jij hierin iets kunnen doen?

• Misschien wil je meedenken om dit plan verder uit te werken.

• Misschien heb je thuis goede sportspullen of muziekinstrumenten liggen die niet meer gebruikt worden.

• Misschien wil je een voetbal kopen.

• Misschien wil je een donatie doen, zodat wij cadeautjes kunnen kopen. Dat kan hier: https://gofund.me/3de384448

• Misschien kun je je kinderen mobiliseren om samen iets te ondernemen.

Regelen dat iemand zich een dag in het jaar een beetje speciaal voelt.

Regelen dat jongeren samen een potje voetballen.

Een beetje Nederlands praten.

Elkaar leren kennen.

Een beetje omzien naar elkaar.

Wil je meedenken, mee organiseren, iets doen of heb je een idee? Stuur me een berichtje.

Of als je in De Club zit, kom in de WhatsApp groep. Het zou fijn zijn om hier samen mee aan de slag te gaan.

Alles hulp is welkom.